காலங்கள் கடந்த பின் வரும்
ஒவ்வொரு அழைப்பிலும்
குத்தும் வலியாலான கரம் நீள்கிறது.

அதன் காரணம் புரியாத
மூளை அடுக்குகள் தனியே அலைகின்றன.

கரம் பற்றி நடந்த நாட்கள்
விரல் வழியே வழிகின்றது.

எண்கள் சில நேரங்களில்
எண்ணங்களின் கலவரத்துக்கு
காரணமாய் ஆகிவிடுகின்றன.

எண்ணங்களின் பின்னே போகும்
வாழ்வின் பதில்கள்
கேள்வி தேடி தன் போக்கில்

கட்டிலோடு கரைந்த உறவுகள்
தன் விதை தேடி புதிதாய்
உறவுப்பாலம் அமைக்க முன் நிற்கின்றன

முடிவு தேடித்தானே பயணம்
பின் எதற்கு கவிதையின் முடிவு

மிச்ச சிலிர்ப்பு

எழுதப்படும் எல்லா வார்த்தைகளும்
பகிர்ந்து கொள்ளப்படுவதில்லை எல்லோருடனும்
சில அனைவருக்காக‌
சில சிலருக்காக‌
ப‌ல‌ என‌க்காக
‌மிக‌ப்ப‌ல‌ உன‌க்காக‌

ம‌ன‌துள் ம‌ட்டுமே உற‌வாடி
விளையாடிய‌ ப‌ல‌ க‌விதைக‌ள்
ம‌ன‌தோடு தேங்கிவழிந்து கொண்டிருந்த‌
பல‌ வார்த்தைக‌ள்

இன்று
தோளில் இருந்து ந‌ழுவி
இடை விட்டு இற‌ங்கிவிர‌ல் பிடித்து
ந‌ட‌ந்து ப‌டி ஏறி
உன் வீட்டுக்க‌த‌வு த‌ட்ட‌த்தொட‌ங்கி விட்டது

ஒவ்வொரு நாளும் க‌த‌வு
திற‌க்க‌ப்ப‌டும் நேர‌த்துக்காக‌

திறக்கப்படும் கதவின் பின்னால்
நிற்கும் ஒற்றை ஜோடி
கால்களுக்காக

ஒற்றைக்காலில் என் கவிதை செய்த
தவத்தின் பலனாக

உனக்குள் எனது நினைவிருக்குமா
தெரியவில்லை

நினைவுகளின் மீட்டெழுப்புகளின்
பொழுதுகளில்
கடந்த காலங்களின் காயங்கள்
நிச்சயம் தொடரும்

தழும்புகளின் ஈரப்பிசுபிசுப்பு
இன்னும் கைகளில்
காயாமல்

காயத்தின் ஒவ்வொரு கீறலிலும்
நம்மின் முதல் முத்தத்தின்
சுவடுகள்

என்னுள் மின்சாரம் பாய்ச்சிய
காற்றுடன் கூடிய
உதடுகளின் அணைப்பு

இன்றும் மிச்சமாய்
எனக்குள் சிலிர்க்கும்
மிருகமாய்...

மழையின் நட்பில்

ரோஜாக்கள் பூக்கும் மழைக் காலத்தில்
இருவரும் தனித்திருந்து
பனித்துளி ரசிப்போம்

எனக்கான துளியை நீயும்
உனக்கான துளியை நானும்

முட்களை தாண்டி
இதழ்களை தீண்டும் நாட்கள்

மெல்ல பனியில் மறையும்
இரவில் பெய்த பனித்துளிகள்

மெல்ல காலம் எனும்
கோடையில் காயும்..

கலைந்த எழுத்துகளில் கவிதைகள்
நிலை மாறுகின்றன..
பிரிவின் காயத்தை
காலம் மெல்லத் தின்னும்

மறுபடியும் மேகம் குவியும்
மற்றொரு மழைக் காலத்துக்காக
அந்நாளுக்காக
கையில் குடை பிடித்துக்
காத்திருப்போம் மீண்டும் நனைய

சாயம் போன கவிதைவரிகள்
மறுபடியும் காத்திருக்கும்..
மழை கொண்டுவரும் புதிய நிறத்துக்காக..

நிச்சயம் மழை வரும் நண்பனே
புதிய நிறத்துடன்
புதிய மணத்துடன்
மிக திடமாக

கைகோர்த்து நடப்போம் நட்புடன் கம்பீரமாக

மழை கழுவிய சாலையில்
கைகோர்த்து நடப்போம் நட்புடன் கம்பீரமாக

எல்லா கோடையின்
இறுதியும் ஒரு மழையுடனே முடிகிறது..

எல்லாக் கோடையும் ஒரு மழைக்காக காத்திருக்கிறது.

நமைப் போலவே

சுவற்றுச் சித்திரம்

சுவரில் இருந்த கோட்டுச்சித்திரமொன்று
நேற்றைய பின்னிரவில்
தரையிறங்கி வந்திருந்தது.

முகம் மூடிய போர்வை தாண்டி
காதோரமாய் அதன் மூச்சுக்காற்று
எனை எழுப்பியது.

இரவின் கருமையில்
பளபளத்த கண்கள்
அது கடந்து வந்த
பாதையின் வெளிச்சப்புள்ளிகளை
தொட்டுணர்த்தியது.

இருவரும் மெல்ல கைகோர்த்து
கவிதை வாசிக்கத் துவங்கினோம்

வெளியில் பெய்து கொண்டிருந்த
சாரலில்
மடி சாய்ந்து உறங்க வேண்டுமாய்
கண் பார்த்து கேட்டது அச்சித்திரம்.

முகம் நனைய நானும்
தன் கோடுகள் மறைய சித்திரமும்
உறங்கத் துவங்கினோம்

உறக்கத்தின் முடிவில்
கனவு கலைந்து எழுந்து பார்த்தேன்

சித்திரத்தை சுவற்றில் காணவில்லை.

காத்திருப்பு

காமம் வடிந்த காதலின்
உச்சத்தில் ஒரு மெளனம்
உக்கிரப் புன்னகையோடு
காத்திருக்கிறது...

தனியே நடக்கும் பயணத்தின்
நடுவில் உடன் வரும்
நிழல் எனக்கு முன்பாய்
நீண்டுகொண்டே செல்கிறது..

இசைக்குறிப்புகளின் கோர்வை
முடிந்த நிமிடம்
புயலாய் உன் கேள்வி
தொடர்கிறது...

அலைகளின் சத்தத்தில்
கரைந்துபோன ஒலிக் குறிப்பொன்று
தனை விட்டுப்போன
குழலின் விலாசத்துக்காய்
அலைகிறது காற்றோடு..

மணல் வீட்டின் உச்சியில்
நிலை நிறுத்திய கொடியொன்று
உன் திசையில்
உன் பின்னோடு
மெல்லிய படபடப்போடு
உன் பாதை பார்த்தபடி அமர்ந்திருக்கிறது

எப்போதும் போல் தனியாய்

மின்னும் புன்னகையோடு

வெள்ளைப் பனி பெய்து முடித்திருந்த
ஒரு மாலை நேரத்தில்
மிக இயல்பாக நமது சந்திப்பு
நிகழ்ந்து முடிந்திருந்தது.

வேகமாக நகர்ந்துகொண்டிருந்த ஒரு நத்தையின்
பின்னால் ஓடிக்கொண்டிருந்தேன் நான்.

ஓரமாய் அமர்ந்திருந்த ஒரு முயலின்
முதுகில் சற்றே சாய்ந்தவாறு
அமர்ந்திருந்தாய் நீ

முகத்தில் அடித்த சாரலின்
உந்துதலில் நிமிர்ந்து பார்த்தேன்

மின்னும் புன்னகையோடு உன் கண்கள்
என்னை தொடர்ந்து கொண்டிருந்தது.

நேற்றைய நாளின் விலாசம் கேட்டாய்
நாளையின் வீடு ம‌ட்டுமே தெரிந்திருந்த‌த‌னால்
மெள‌ன‌த்தை சும‌ந்தேன்

தெருவில் அட‌ர்ந்த‌ இருட்டு வெகுவேக‌மாய்
ப‌ர‌விக்கொண்டிருந்தது.

ம‌ர‌த்தின் நிழ‌லும் அத‌னுள் ப‌துங்கிக்கொண்ட‌து.

எனை நோக்கி கை நீட்டினாய்
இர‌வு மிருக‌ம் ஒன்று எனை
இறுக்க‌மாய் போர்த்திக்கொண்ட‌து

ஒவ்வொரு நாளும் இந்த ச‌ல‌ன‌ம்
நீ ம‌ரித்துப்போன‌ நாள் முத‌லாய்

நேற்றைப் போலவே...

ஒவ்வொரு நாளும் நேற்றைப்போலவே விடிகிறது

பக்கத்து வீட்டு குழந்தையின் அழுகை
எதிர் வீட்டு கணவன் மனைவி சண்டை
தெருவில் காய்கறிக்காரனின் சத்தம்
விரையும் பால்காரனின் மணியோசை

எல்லாமும் நேற்றைப்போலவே இருக்கிறது

ஒவ்வொரு நாளும் உனக்காக நான்
இட்ட பொட்டு
க‌ட்டிய‌ புட‌வை
வைத்த‌ பூ
சேமித்த‌ வார்த்தைக‌ள்
ர‌சித்த‌ இசை
குவிந்த‌ காம‌ம்
எல்லாமும்

நேற்றைப்போல‌வே க‌வ‌னிக்க‌ப்ப‌டாம‌ல் இருக்கிற‌து
தின‌மும் மாலை வ‌ருகிறாய்
‍ ஒரு மாலை நீ சூட‌ காத்திருப்ப‌து தெரியாம‌ல்
சமைத்ததை உண்கிறாய்
கொதிக்கும் மூச்சின் வெப்ப‌ம் உணராம‌ல்
தொலைக்காட்சி ர‌சிக்கிறாய்
என் வ‌ளைவுக‌ளின் தீரம் பாராம‌ல்
இர‌வு வ‌ண‌க்கம் சொல்லி வேக‌மாய் உற‌ங்க‌ச் செல்கிறாய்
இர‌வின் அர்த்த‌ம் புரியாம‌ல்

இன்றைய‌ இர‌வும் நாளைக்காகவே முடிந்த‌து

சாத்திய ஜன்னல் திறக்கப்படாமலே இருக்கிறது
நேற்றைப் போலவே...

அது திறக்கப்பட காத்திருக்கிறது
நாளை இரவுக்காக மறுபடியும்...

நேற்றைப் போலவே...