Friday, July 17, 2026

கதிரவன் கணங்கள்

அதிகாலையின் கனவொன்றில்

மெல்ல சொன்னாய் 

என்னின் மீதான உன் கனவினை


விழித்த பின்னும் சுவை மாறவில்லை

அந்த மாய ஊஞ்சலில் இருந்து 

இறங்க முயற்சிக்கவில்லை நான் 

ஆடிக்கொண்டே உள்ளேன் 

கீழும் மேலுமாய் 


கனவுக்கு வண்ணம் திரட்டி தருகிறாய்

சிகப்பு கை கொண்டு 

கன்னம் தொடுகிறாய் 


அதிகாலையின் மஞ்சளாய் 

நிறைந்து போகிறேன்

கண்ணுக்குள் நிறைகிறாய்

கண்மூடி உன்னை ஏந்திக்கொள்கிறேன்


என் பசுமையின் ஈரம் சிந்திவிடாமல்

என்னை ஏற்றுக்கொள்கிறாய் 


நீள நீலத்தினுள் அமிழ்ந்து போய்விடுகிறோம் 


கருப்பாய் வெண்மையாய் 

யாவுமாய் 

சூழும் புகையுனுள் 

நடந்து கரைகிறோம் 


தோழனே!!!

பருத்தி பூ

எப்போதடா உள் நுழைந்தாய்

விலகிப் போகும் மேகங்கள்
எட்டி நின்று பார்த்துவிட்டு
போய்க்கொண்டிருந்த காலம் அது

தொட்டு விடும் மழைத்துளிகள் 
அனலாய் என்னை எரித்துக்கொண்டிருந்த
பகல் பொழுதுகள் அவை!

மெதுவாய் மெதுமெதுவாய் 
உருமாறும் கனலொன்றாய் 
வந்தாய்
கனவுகள் தந்தாய்
கைபிடித்து நடந்தாய்
தோள் தழுவி அணைத்தாய் 
நட்பை விரலிடுக்குகளில் 
வடிய விட்டாய்

இரவுகளின் ராட்சசனை 
அழித்த ரட்சகனானாய் 

ஜன்னல் கம்பிகளினூடே 
வந்து போன ஒரு பருத்தி பூவாய் நினைத்தேன்

பட்டாம்பூச்சியாய் என் மேடை 
அமர்ந்து கண் பார்த்தாய்
மடிக்கணினியில் உள் நுழைந்தாய் 
தொலைபேசியின் திரையினுள் விரிந்தாய்
நாட்கள் நிறைத்தாய் 

நீளும் காதலின் 
வாழ்வானாய் நீ!!!

தோழனே!!! 
மூச்செடுக்கும் நேரம் கூட
பிரிந்து விடாதே ! 
இதழ் தொடும் தூரங்கள் 
குறையும் நேரங்களின்
வெம்மை குறைய விட்டு விடாதே
தோழனே 
தொட்டு விடவில்லைதான்
தொட்டு விடும் அபாயத்தின்
அதிர்வுகள் இன்னும் உள்ளில் 
நகர்கின்றன!!!

தோழனே!